ບໍລິສຸດຕໍ່ຊາດ ຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນຢ່າງສຸດໃຈ ເສີມຂະຫຍາຍທາດແທ້ມູນເຊື້ອປະຕິວັດ ສໍາເລັດທຸກໜ້າທ່ີ

ຄວາມສາມັກຄີແບບພິເສດລາວ-ຫວຽດນາມ ເປັນສາຍພົວພັນຍິ່ງໃຫຍ່, ເລິກເຊິ່ງ, ດູດດື່ມ ແລະ ເປັນມໍລະດົກລໍ້າຄ່າຂອງທັງສອງຊາດ

ສອງຊາດລາວ-ຫວຽດນາມ ໄດ້ມີການພົວພັນຖານບ້ານໃກ້ເຮືອນຄຽງທີ່ດີນຳກັນມາແຕ່ບູຮານນະການ, ປະຊາຊົນ ສອງຊາດໄດ້ດຳລົງຊີວິດ ແລະ ທຳມາຫາກິນບົນຜືນແຜ່ນດິນທີ່ມີສາຍພູຫຼວງຍາວຢຽດ ແລະ ແມ່ນໍ້າຫຼາຍສາຍຕິດຈອດກັນແຕ່ເໜືອຮອດໃຕ້, ໄດ້ມີຄວາມສາມັກຄີຮັກແພງຊ່ວຍເຫຼືອອຸ້ມຊູກັນເໝືອນດັ່ງອ້າຍນ້ອງຮ່ວມອຸທອນ, ໃນຍາມທຸກກໍຮ່ວມທຸກ ແລະ ຍາມສຸກກໍ່ຮ່ວມຜູກນຳກັນຕະຫຼອດມາ, ທັງໄດ້ຜ່ານການທົດສອບໃນຂະບວນວິວັດ ແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ກູ້ຊາດຕ້ານພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນຕ່າງດ້າວ ອັນຢຶດເຍື້ອຍາວນານ ແລະ ສຸດແສນລະອິດລະອ້ຽວຂ້ຽວຂາດ ເຊິ່ງສອງຊາດ ລາວ-ຫວຽດນາມໄດ້ອີງຫຼັງໃສ່ກັນ, ຊ່ວຍເຫຼືອກັນຖານສະຫາຍອ້າຍນ້ອງ ບົນຈິດໃຈສາກົນອັນ ບໍລິສຸດຜຸດຜ່ອງ ແລະ ໝົດຈິດໝົດໃຈ, ໄດ້ມີຄວາມຮັກແພງເຊື່ອໝັ້ນເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນອັນເລິກເຊີ່ງ, ຍອມ ເສຍສະຫຼະເພື່ອກັນ ແລະ ຮ່ວມເປັນຮ່ວມຕາຍນໍາກັນ.

ອັນນັ້ນແມ່ນບໍ່ເກີດຂອງຄວາມສາມັກຄີແບບພິເສດເຊິ່ງ ເປັນຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການພາວະວິໄສ ແລະ ເປັນປັດໄຈຕັດສິນຜົນສຳເລັດ ແລະ ໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດ ຢູ່ສອງປະເທດພວກເຮົາ, ເປັນຕົວແບບທີ່ຫາໄດ້ຍາກໜຶ່ງໃນໂລກ, ເປັນພົວພັນຍິ່ງໃຫຍ່, ເລິກເຊິ່ງ, ດູດດື່ມ ແລະ ເປັນມໍລະດົກລໍ້າຄ່າຂອງທັງສອງຊາດລາວ-ຫວຽດນາມ,

ຄວາມໝາຍສໍາຄັນຂອງວັນເຊັນສົນທິສັນຍາມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມື ລາວ-ຫວຽດນາມ (18 ກໍລະກົດ 1977) ພາຍຫຼັງປະເທດຊາດໄດ້ຮັບປົດປ່ອຍຢ່າງສົມບູນ ແລະ ສະຖາປະນາ ສປປ ລາວໃນວັນທີ 2 ທັນວາ 1975 ໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ປະເທດຊາດ ພວກເຮົາແສນຫຍຸ້ງຍາກໃນທຸກດ້ານ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນດ້ານ ເສດຖະກິດ-ການເງິນ, ຊີວິດການເປັນຢູ່, ແຕ່ອັນໜັກໜ່ວງທີ່ສຸດແມ່ນສັດຕູ ແລະ ອິດທິກຳລັງປໍລະປັກ ສືບຕໍ່ດຳເນີນນະໂຍບາຍປິດລ້ອມປະເທດເຮົາໃນທຸກດ້ານ. ເພື່ອສືບຕໍ່ເສີມຂະຫຍາຍມູນເຊື້ອຄວາມ ສາມັກຄີແບບພິເສດການພົວພັນຮ່ວມມື ແລະ ສຳພັນສູ້ຮົບລະຫວ່າງສອງຊາດໃຫ້ນັບມື້ນັບແໜ້ນແຟ້ນເຂົ້າ ສູ່ລວງເລິກ ແລະ ໝັ້ນຄົງຂະນົງແກ່ນ ສອງປະເທດໄດ້ເຊັນສົນທິສັນຍາມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືໃນ ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 1977 ການເຊັນສັນຍາມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືລະຫວ່າງສອງປະເທດແມ່ນ ຄວາມຈຳເປັນພາວະວິໄສ, ແມ່ນແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງເປັນທຳ, ແມ່ນສອດຄ່ອງກັບກົດເກນແຫ່ງການ ພົວພັນສາກົນ ລະຫວ່າງຊາດໃນໂລກ, ເປັນການຫັນເນື້ອໃນຈິດໃຈແຫ່ງການພົວພັນອັນເປັນມູນເຊື້ອຍາວ ນານໃຫ້ກາຍເປັນນິຕິກຳ, ເປັນຂໍ້ກຳນົດທິດທາງ, ເປັນຫຼັກການແຫ່ງການພົວພັນສາກົນໃນການພົວພັນແບບ ພິເສດລະຫວ່າງສອງປະເທດ; ອັນນີ້ເປັນການເປີດສັກກະລາດໃຫມ່ແຫ່ງການພົວພັນລະຫວ່າງສອງປະເທດ ໃນເງື່ອນໄຂໃໝ່, ເປັນການສືບຕໍ່ປັບປຸງ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍມູນເຊື້ອສາຍພົວພັນມິດຕະພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຄວາມສາມັກຄີແບບພິເສດ ແລະ ຮ່ວມມືຮອບດ້ານ ໃນເງື່ອນໄຂພາລະກິດປະຕິວັດໃໝ່, ພາລະກິດປົກປັກ ຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ ໂດຍສະເພາະແມ່ນການຮໍາບາດແຜຂອງສົງຄາມ, ຟື້ນຟູ, ປັບປຸງ ແລະ ບູລະນະຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ໃຫ້ກັບຄືນສູ່ສະພາບປົກກະຕິໂດຍໄວ, ພ້ອມກັນ ນັ້ນ ກໍ່ດຳເນີນການສ້າງພື້ນຖານໂຄງລ່າງ, ວັດຖຸ-ເຕັກນິກເພື່ອກະກຽມໃຫ້ບາດກ້າວເດີນໃນຕໍ່ຫນ້າ; ເຮັດໃຫ້ຊາວໂລກຮັບຮູ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈການພົວພັນຮ່ວມມືລະຫວ່າງສອງປະເທດແມ່ນບົນພື້ນຖານກົດໝາຍສາກົນ, ເປັນການພົວພັນທີ່ຖືກຕ້ອງເປັນທຳ, ຕ່າງຝ່າຍຕ່າງໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ, ຕີຖອຍຄຳປິດເບືອນໃສ່ຮ້າຍປ້າຍ ສີຂອງພວກຄົນບໍ່ດີ ແລະ ອິດທິກຳລັງປໍລະປັກທີ່ຫວັງຢາກມ້າງເພທຳລາຍສາຍພົວພັນລະຫວ່າງສອງຊາດ ລາວ-ຫວຽດນາມ; ສົນທິສັນຍາດັ່ງກ່າວຍັງເປັນນິຕິກຳອັນສຳຄັນໃຫ້ການສືບຕໍ່ຮັດແໜ້ນສາຍພົວພັນອັນ ເປັນມູນເຊື້ອລະຫວ່າງສອງພັກ, ສອງລັດ ແລະ ປະຊາຊົນສອງຊາດໃຫ້ນັບມື້ນັບເພີ່ມພູນຄູນສ້າງ, ເກີດ ດອກອອກຜົນ ແລະ ເຕີບໃຫຍ່ເຂັ້ມແຂງດັ່ງທຸກວັນນີ້.

ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ 47 ປີ ແຫ່ງການເຊັນສົນທິສັນຍາ ມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມື ລະຫວ່າງສອງປະເທດລາວ-ຫວຽດນາມແມ່ນໄລຍະເວລາແຫ່ງການທົດສອບຄວາມແໜ້ນແກ່ນແໜ້ນໜຽວ ຂອງສາຍພົວພັນລະຫວ່າງສອງປະເທດພວກເຮົາ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ສະພາບແວດລ້ອມ ຂອງໂລກ ກໍຄືສາກົນໄດ້ຜັນແປໄປຢ່າງໄວວາສັບສົນທີ່ມີທັງກາລະໂອກາດ ແລະ ສິ່ງທ້າທາຍນາໆປະການກໍ່ຕາມ, ແຕ່ພັກລັດ ແລະ ປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າກໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ເພີ່ມທະວີສ້າງໃຫ້ການພົວພັນຮ່ວມມືຂອງສອງຊາດ ຍິ່ງ ເພີ່ມພູນຄູນສ້າງໃຫ້ອຸດົມສົມບູນ ແລະ ໄດ້ຮັບການປັບປຸງຍົກລະດັບ ທັງທາງດ້ານປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບໃຫ້ ສູງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ເນື້ອໃນຂອງການຮ່ວມມືນັບມື້ເຂົ້າສູ່ລວງເລິກແທດຕົວຈິງ; ກົນໄກ ແລະ ວິທີການຕ່າງໆແມ່ນນັບ ມື້ຄ່ອງຕົວຍິ່ງຂຶ້ນ, ການພົວພັນຮ່ວມມືລະຫວ່າງທ້ອງຖິ່ນ, ຂະແໜງການມີປະສິດທິຜົນຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ຂົງເຂດ ຕ່າງໆນັບມື້ເປີດກ້ວາງອອກເຊິ່ງນຳເອົາຜົນປະໂຫຍດຕົວຈິງມາສູ່ປະຊາຊົນສອງຊາດພວກເຮົາ. ອັນນີ້ແມ່ນສະແດງ ອອກໃຫ້ເຫັນລັກສະນະພິເສດຂອງການພົວພັນຮ່ວມແບບພິເສດມີລາວ-ຫວຽດນາມທີ່ໄດ້ກາຍເປັນປັດໄຈຕັດສິນ ໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດສອງປະເທດ.

ພູຜາໃດໆ, ຍາວກວ່າແມ່ນໍ້າທຸກສາຍ, ກວ້າງກວ່າມະຫາສະໝຸດ, ສວຍງາມກວ່າດວງເດືອນວັນເພັງ, ຫອມຫວນກວ່າດອກໄມ້ທີ່ຫອມທີ່ສຸດ.”

ຊົມເຊີຍວັນເຊັນສົນທິສັນຍາມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມື ລາວ-ຫວຽດນາມ ຄົບຮອບ 47 ປີ (18 ກໍລະກົດ 1977 – 18 ກໍລະກົດ 2024) ຢ່າງສຸດໃຈ.

ຂຽນໂດຍ: ເຄນໄຊ